|
Also available in English, French, German, Italian, Spanish Mumia Abu-Jamal,
wielokrotnie nagradzany dziennikarz, który od 1982 roku przebywa w celi śmierci, uzyskał niedawno prawo do apelacji w sądach Stanów Zjednoczonych, co może skutkować nowym procesem. Wspólnie z Ianem Macdonaldem QC, koordynujemy rozsyłanie niniejszego listu do prawników z całego świata, z prośbą o podpisanie się pod nim. Chcemy zwrócić uwagę przede wszystkim na szokujący rasizm, obecny podczas pierwszego procesu pana Abu-Jamala, i zaapelować do sądu, aby wziął pod uwagę tenże rasizm w trakcie rozpatrywania apelacji. Przez wiele lat odwiedzaliśmy pana Abu-Jamala w więzieniu i wspieraliśmy jego żądanie nowego procesu. Jesteśmy również w stałym kontakcie z jego głównym doradcą prawnym, panem Robertem R. Bryanem z San Francisco. Jakiś czas temu zorganizowaliśmy w Londynie jego wystąpienie przed audytorium prawników i innych zainteresowanych osób. Prosimy Pana/Panią o dodanie swojego imienia i nazwiska do listy sygnatariuszy listu i o przesłanie go na adres law@crossroadswomen.net Jeśli znają Państwo kogoś, kto zajmuje się zawodowo prawem i chciałby podpisać ten list, prosimy o przesłanie go do tej osoby. Jest bardzo istotne, by list ten został jak najszybciej przesłany do sądów Stanów Zjednoczonych, jako że obecnie toczy się w nich postępowanie apelacyjne, zgodnie ze szczegółami, które opisujemy poniżej. Z wyrazami szacunku, Niki Adams London, WC2A 3LS ___________________________________________________________________________ Szanowni Państwo, Piszemy w sprawie pana Mumia Abu-Jamala, wielokrotnie wyróżnianego i nagradzanego dziennikarza, który od niemal ćwierćwiecza przebywa w celi śmierci w zakładzie karnym w Pensylwanii. Jakiś czas temu, panu Abu-Jamal udało się uzyskać ponowne rozpatrzenie jego sprawy przez Sąd Apelacyjny Stanów Zjednoczonych w Filadelfii. Ponowne rozpatrzenie jego sprawy zostało mu przyznane na podstawie trzech kwestii, z których każda przedstawia niezwykle istotne znaczenie. Tutaj, w Wielkiej Brytanii, sprawa ta jest dla nas szczególnie interesująca z tego względu, iż:
Gdzie nasze systemy prawne nie zgadzają się ze sobą, to kwestia zasądzania kary śmierci. Zjednoczone Królestwo skończyło z orzekaniem kary śmierci za morderstwa w Akcie o Morderstwie (Zniesienie kary
śmierci) z 1965 roku. Od tego czasu kara śmierci została
zniesiona lub zawieszona we wszystkich krajach Unii Europejskiej i we
wszystkich karajach członkowskich Rady Europy, włączając
w to kraje byłego Związku Radzieckiego. Co więcej, ten sam sąd niedawno
zarządził, iż obowiązkowe orzekanie kary śmierci
w sprawach o morderstwo, jest niezgodne z prawem do nie bycia poddanym
nieludzkiemu lub degradującemu traktowaniu lub takiej karze, które
zostało zawarte w konstytucjach Wschodnich Karaibów, Jamajki i Wysp
Bahama (patrz The Queen v Reyes (2002) 2 W orzecznictwie sądowym Europejskiego
Trybunału Praw Człowieka stwierdzono, iż skazywanie osoby
na przebywanie w wydzielonej części więzienia, w której
oczekuje ona na wykonanie kary śmierci, urasta do rangi nieludzkiego
i degradującego traktowania i zrywa z artykułem 3 Europejskiej
Konwencji Praw Człowieka (sprawa Soerin kontra Zjednoczone Królestwo
Wielkiej Brytanii, 1989 11 EHRR 439).
W odniesieniu do uprzedzeń, wymóg, by rozprawa toczyła się przed bezstronnym trybunałem, zawiera ochronę przeciwko faktycznym i możliwym uprzedzeniom, i odnosi się zarówno do sędziego, jak i do ławy przysięgłych. W sprawie Porter vs Magill z 2002 roku, Izba Lordów ustanowiła procedurę testowania bestronności sędziów i ławy przysięgłych, która stosowana jest obecnie w brytyjskich sądach. Sąd powinien, po pierwsze, odkryć wszystkie istotne okoliczności, następnie zapytać, czy te okoliczności doprowadziłyby sprawiedliwego i poinformowanego obserwatora do stwierdzenia, iż zaistniała możliwość, iż trybunał kierował się uprzedzeniami.
Tak więc powody, dla których jesteśmy szczególnie zainteresowani ponownym rozpatrzeniem skazania i wyroku Pana Abu-Jamala, są następujące:
Jedną z najważniejszych kwestii, które zostaną rozpatrzone przez sąd apelacyjny, jest pytanie, czy systematyczne usuwanie przez oskarżenie Afroamerykanów z ławy przysięgłych nie osłabiło rzetelności i sprawiedliwości całego procesu sądowego. Wykwalifikowane osoby były usuwane z ławy przysięgłych jedynie ze względu na swój kolor skóry. Wygląda na to, iż w tej sprawie była to praktyka szczególnie często używana przez prokuratora. Coś podobnego nigdy nie zostałoby dopuszczone przez nasze [brytyjskie] sądownictwo. Również Sąd Najwyższy USA kilka lat temu postanowił, iż podobna praktyka jest niesprawiedliwa. To właśnie dzięki temu precedensowi sprawa Pana Abu-Jamala może zostać ponownie rozpatrzona. Niemniej jednak, jesteśmy świadomi/-e, iż od czasu wydania tego orzeczenia, sądy niższej instancji w podobnych przypadkach niejednokrotnie racjonalizowały i znajdowały wytłumaczenie dla rasistowskiej manipulacji w doborze członków ławy przysięglych, co ostatecznie skutkowało wykonaniem kary śmierci na ofierze rasizmu. Jesteśmy zaniepokojeni/-one, czy w tym
przypadku nie dojdzie do ponownego złamania prawa ustanowionego przez
Sąd Najwyższy USA przez rasizm sądu niższej instancji. i stronnicznej. Odpowiadał za skazanie większej ilości osób na karę śmierci, niż jakikolwiek inny sędzia w Stanach Zjednoczonych. Wiadomo też, iż nie był to przypadek, iż prawie wszyscy z tych więźniów byli Afroamerykanami. W taki sam sposób, jak protestujemy przeciwko temu, żeby sędzia Jeffries, wydający w XVIII wieku wyroki śmierci przez powieszenie był twarzą brytyjskiego wymiaru sprawiedliwości, podobnie myślimy, iż nikt w Waszym kraju nie chciałby, aby Sędzia
Sabo stał się symbolem sprawiedliwości w USA. w 1995 roku przesłuchaniu dowodowym, i które były świadkami zarówno otwartego, jak i mniej bezpośrednio widocznego
rasistowskiego zachowania sędziego. Sędzia Sabo dyskryminował
pana Abu-Jamala w sposób bezpośrednio związany z jego rasą
i dawał upust swoim rasistowskim przekonaniom politycznym.
W rezultacie, pan Abu-Jamal nie był obecny podczas dużej części swojej rozprawy i został w zasadzie skazany in absentia.
Sędzia Sabo pozwolił również oskarżeniu argumentować, iż pan Abu-Jamal był członkiem Partii Czarnych Panter, jak gdyby to była zbrodnia usprawiedliwiająca wydanie wyroku śmierci. Świadkowie również potwierdzają, iż przejawiał on uprzywilejowane traktowanie w stosunku zarówno do białych świadków, jak i członków ławy przysięgłych, zezwalając jednemu z białych świadków na zrobienie przerwy w uczestnictwie w rozprawie ze względów osobistych, lecz odmawiając tego samego prawa czarnemu członkowi ławy przysięgłych, który w rezultacie musiał opuścić ławę. Świadkowie ujawniają też, iż sędzia wyrażał swoje niezadowolenie na widok osób o innym, niż biały kolorze skóry, wywracając oczyma, lub specjalnie modulując głos. Mogło to mieć bardzo znaczący wpływ na członków ławy przysięgłych. Inni świadkowie przesłuchani przez pana Bryana potwierdzają, że także traktowanie pana Abu-Jamala przez policję był o znacząco rasistowskie. Więcej, niż jeden świadek potwierdza, iż słyszał policjantów zwracających się do pana Abu-Jamala per „czarnuch”, a po jego aresztowaniu unieruchomili jego głowę, mimo iż był on poważnie ranny po postrzale w klatkę piersiową. Policja, zapełniając sąd niepoinformowanymi oficerami policji, zademonstrowała również wyraźnie ławie przysięgłych swoje poparcie dla skazania oskarżonego. Nie są nam nieznane ani rasizm policji, ani rodzaj praktyk sądowych, użytych w tym przypadku; podobne zachowania prowadziły do najbardziej niesławnych błędów wymiaru sprawiedliwości w Wielkiej Brytanii. W tych przypadkach skazania były przesyłane do ponownego rozpatrzenia przez Sąd Apelacyjny dopiero wiele lat później.
i potraktowany w najbardziej zdecydowany sposób. Jest to sprawa pilna, szczególnie w obliczu katastrofy huraganu Katrina w
Nowym Orleanie. W jego trakcie telewidzowie na całym świecie
byli świadkami niespotykanych przejawów rasizmu na masową skalę,
na które dał zezwolenie (a w opinii niektórych umożliwił
je) rząd USA.
Nasze zmartwienia dotyczące kwestii ogólnych nie przesłaniają jednakże naszego niepokoju o tego utalentowanego człowieka, który wykazał, zarówno przed, jak i po swoim uwięzieniu, iż jest gotowy poświęcić się pracy na rzecz zmiany naszego świata na lepsze dla wszystkich. Wzywamy Pana/Panią, by w świetle powyższych wątpliwości z największą dokładnością rozpatrzył/a problem rasizmu w tej konkretnej sprawie. Z wyrazami szacunku,
P.S. Pod listem podpisało się obecnie ponad 130 prawników z Wielkiej Brytanii, został on także przetłumaczony na język niemiecki, włoski, francuski i hiszpański. Poniżej znajduje się lista sygnatariuszy: Abi Smith Tooks Chambers |